Από το 1985 έως σήμερα...

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ 24 ΕΩΣ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, στο πλαίσιο της διαρκούς στήριξης και ενίσχυσης της πολιτιστικής δραστηριότητας στην τοπική κοινωνία, καθώς και της ουσιαστικής συνεργασίας με συλλόγους και ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες του Νομού Σερρών,
διοργανώνει τον μήνα Απρίλιο μια ξεχωριστή εβδομάδα αφιερωμένη στο ερασιτεχνικό θέατρο. Στην πρωτοβουλία αυτή συμμετέχουν ομάδες από διάφορους Δήμους του Νομού,
αναδεικνύοντας τη δημιουργικότητα και την αγάπη για την τέχνη του θεάτρου που καλλιεργείται σε τοπικό επίπεδο, παρουσιάζοντας το έργο τους σε ένα ευρύ κοινό.
Οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν από τις 24 έως και τις 30 Απριλίου 2026, στην Κεντρική Σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου «Αστέρια» με δωρεάν είσοδο για το κοινό.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ  |ΩΡΑ 21:00
ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΝΈΟΥ ΣΟΥΛΙΟΥ  
«Ο Μπακαλόγατος» (κωμωδία)
των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου

Η Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέου Σουλίου συμμετέχει με ενθουσιασμό στην «Εβδομάδα Ερασιτεχνικού Θεάτρου» που διοργανώνει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, παρουσιάζοντας την απολαυστική κωμωδία των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου, «Της Κακομοίρας».

Η παράσταση θα δοθεί στην Κεντρική Σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου «Αστέρια» την Παρασκευή 24 Απριλίου 2026 και ώρα 21:00.

Λίγα λόγια για το έργο

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο πασίγνωστος, καλοκάγαθος αλλά και εριστικός «μπακαλόγατος» Ζήκος. Ένας ήρωας της διπλανής πόρτας που παλεύει με την καθημερινότητα, τους «πονηρούς» της γειτονιάς και τον αυστηρό εργοδότη του, ενώ ταυτόχρονα διεκδικεί την αγάπη της κοπέλας που του έχει κλέψει την καρδιά. Μέσα από απίστευτες παρεξηγήσεις και αβίαστο γέλιο, η τιμιότητα και η αυθεντικότητα του Ζήκου θριαμβεύουν, υπενθυμίζοντάς μας πως η καλοσύνη πάντα βρίσκει τον δρόμο της.

Σχετικά με τον Σύλλογο

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέου Σουλίου, με έτος ίδρυσης το 1976, αποτελεί έναν από τους πιο ενεργούς πνεύμονες πολιτισμού στην περιοχή μας. Με πλούσια δραστηριότητα που περιλαμβάνει τμήματα παραδοσιακών χορών, γυμναστικής και ζωγραφικής, ο Σύλλογος παραμένει πιστός στη διατήρηση της παράδοσης και την προώθηση της τέχνης.

Η Θεατρική του Ομάδα, ενεργή από το 2012, έχει καθιερωθεί πλέον ως ένας θεσμός δημιουργικής έκφρασης, προσφέροντας υψηλού επιπέδου ερασιτεχνικές παραστάσεις.

Ταυτότητα Παράστασης

Σκηνοθεσία: Ελένη Βαζάκα Απταλίδου

Ήχος – Φώτα – Σκηνικά: Βαγενάς Σωτήρης, Ουστριάς Κώστας

Διανομή (με αλφαβητική σειρά):

Βαγενά Καίτη, Βαγενάς Νίκος, Βαγενάς Χρήστος, Βαΐδης Θωμάς, Βεράνης Απόστολος, Λαμπριανίδης Βαλάντης, Μανδάνας Αργύρης, Μαρβάκη Μαρία, Μαυροπούλου Δέσποινα, Παπαμιχαήλ Παναγιώτης, Χαλκίδου Κλειώ, Χατζηαποστολίδης Νίκος.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ | ΩΡΑ: 20:00
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΛΥΓΑΡΙΑΣ ΣΕΡΡΩΝ
«Ο Επιθεωρητής Γκρέυ» (αστυνομικό θρίλερ)
των Alfred Gragnon και Max Viterbo

Η Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού και Επιμορφωτικού Συλλόγου Κατοίκων και Φίλων Λυγαριάς παρουσιάζει το αστυνομικό έργο των Alfred Gragnon και Max Viterbo, «Ο Επιθεωρητής Γκρέυ».

Λίγα λόγια για τους δημιουργούς

Η συνεργασία του Alfred Gragnon με τον Max Viterbo τη δεκαετία του 1930 υπήρξε καθοριστική για τη γαλλική αστυνομική λογοτεχνία. Οι δύο συγγραφείς ένωσαν τη φαντασία τους για να δημιουργήσουν έναν από τους πρώτους ντεντέκτιβ της σκηνής και της οθόνης, τον Επιθεωρητή Γκρέυ. Ο οξυδερκής επιθεωρητής δεν αποτελεί έναν κοινό αστυνομικό, αλλά έναν μεθοδικό αναλυτή που βασιζόμενος στη λεπτομέρεια και την ψυχολογία καλείται να εξιχνιάσει τα πιο σκοτεινά εγκλήματα.

Η Υπόθεση του έργου

Η ηρεμία μιας εύπορης οικίας στο Παρίσι διαταράσσεται από τη στυγερή δολοφονία του ιδιοκτήτη της έμπορου διαμαντιών, κυρίου Τζέφρις. Με τους ύποπτους να περιορίζονται στους ανθρώπους του στενού περιβάλλοντός του και τα στοιχεία να μοιάζουν ανύπαρκτα, ο Επιθεωρητής Γκρέυ καλείται να λύσει έναν δυσεπίλυτο γρίφο. Μέσα από κρυμμένα μυστικά και ανατροπές, η αλήθεια θα λάμψει με τον πιο απροσδόκητο τρόπο.

Συντελεστές Παράστασης

Επιμέλεια κειμένου : Συμιντιρίδου Δέσποινα, Ιωσηφίδης Λάζαρος

Σκηνοθεσία : Ιωσηφίδης Λάζαρος

Σκηνικά και Κοστούμια : Τα μέλη της Θεατρικής Ομάδας

Επιμέλεια Μουσικής : Λόλα Πασχαλία

Υποβολέας : Χαϊκάλη Αναστασία

Παίζουν (αλφαβητικά) :

Αθανασέλη Κυριακή , Ιωσηφίδου Δέσποινα -Σοφία, Λόλα Δέσποινα, Λόλα Πασχαλία, Μυστακίδης Κωνσταντίνος, Μυστακίδης Στυλιανός, Μυστακίδου Αναστασία, Πυρινής Σταύρος, Συμιντιρίδου Δέσποινα, Τσομπάνης Γεώργιος.

Η Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού και Επιμορφωτικού Συλλόγου Κατοίκων και Φίλων Λυγαριάς προσκαλεί το κοινό των Σερρών σε μια θεατρική βραδιά γεμάτη αγωνία και μυστήριο, τιμώντας τους πρωτοπόρους του είδους Alfred Gragnon και Max Viterbo.

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ | ΏΡΑ 21:00
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΕΤΡΙΤΣΙΟΥ - ΔΗΜΟΥ ΣΙΝΤΙΚΗΣ
«ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΜΕ ΡΟΥΜΙ»  (κωμωδία)
των Ρέππα – Παπαθανασίου

Η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα Πετριτσίου  συμμετέχει στην Εβδομάδα Ερασιτεχνικού Θεάτρου, με το έργο «Μπαμπάδες με ρούμι»  σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Ζλατίντση.

Μια αιχμηρή, «μαύρη» κωμωδία που σατιρίζει την ελληνική κοινωνία, την απληστία και την έλλειψη ηθικών φραγμών μπροστά στην αναμονή μιας μεγάλης κληρονομιάς.

Το έργο:

Ένας πατέρας χαροπαλεύει και οι συγγενείς (δύο γιοι, δύο νύφες, μια γειτόνισσα) δολοπλοκούν για την περιουσία.

Η πλοκή είναι γεμάτη ανατροπές, ραδιουργίες και προσπάθειες αλληλοεξόντωσης, ενώ μια πιατέλα με μπαμπάδες με ρούμι παίζει ρόλο στις εξελίξεις.

ΠΕΜΠΤΗ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ  | ΏΡΑ 21:00
ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΣ»
«Αυγουστιάτικο Φεγγάρι» (κωμωδία – μιούζικαλ)
της Μαρίας Κίτρα 

Η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου «Εμμανουήλ Παπάς» συμμετέχει στην Εβδομάδα Ερασιτεχνικού Θεάτρου, με το έργο «Αυγουστιάτικο Φεγγάρι», κωμωδία–μιούζικαλ της Μαρίας Κίτρα, σε σκηνοθεσία Δέσποινας Μέγγουλη και χορογραφία της Στέλλας Οικονόμου

Περίληψη:

Σε μια γραφική ταβέρνα, την «Αυγουστιάτικο Φεγγάρι», τρεις φίλες - η Μάρθα, η Ζωζώ και η Αλίκη - συναντιούνται για να πιούν το κρασάκι τους και να θυμηθούν τα νιάτα τους. Χωρίς να το ξέρουν, στο ίδιο μέρος καταφθάνουν και οι άντρες των δύο εξ αυτών, με σκοπό να ξεσκάσουν! Μέσα στη βραδιά εμφανίζονται η Ζήκαινα, η πεθερά, τα παιδιά, ένας κιθαρίστας με μια ντίβα και μια σειρά από απολαυστικούς χαρακτήρες σε μια καταιγιστική, μουσικοθεατρική κωμωδία γεμάτη ανατροπές και αγαπημένα τραγούδια του παλιού ελληνικού κινηματογράφου!

Διανομή Ρόλων:

Μάρθα – Σουβατζή Χριστίνα

Αλίκη – Δαλάγκα Βούλα

Ζωζώ – Κονδυλίδου Κλέλια

Δημήτρης – Βλάσκος Νίκος

Φαίδωνας – Λιάκος Γιώργος

Αλέκος – Τζιάρας Γιώργος

Κωστάκης – Κακούτης Κώστας

Αννούλα – Τυμπανάρη Μαρία

Ζήκος – Μπιλίτος Κώστας

Ζήκαινα – Χατσαντουριάν (Οικονόμου) Βάσω

Πεθερά – Μπιλίτου Γεωργία

Μαίρη – Τσιάπου Κατερίνα

Κίτσος – Καλλιτσάρης Μάκης

Κιθαρίστας – Βλάσκος Νίκος

Αγγελίνα – Πιένκος (Ματάκου) Εύα

Ελάτε να γελάσουμε, να τραγουδήσουμε και να ζήσουμε μαζί μια βραδιά γεμάτη κέφι και θέατρο!

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ "ΑΣΤΕΡΙΑ" 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ

27 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου καθιέρωσε τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου το 1961 και, κάθε χρόνο, επιλέγει  μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου από μια χώρα – μέλος του, για να γράψει ένα μήνυμα, το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα την 27η Μαρτίου -ημέρα εορτασμού,   και μεταδίδεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο.

Για τη συγγραφή του Μηνύματος της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 2026, το Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου επέλεξε τον διακεκριμένο και διεθνώς αναγνωρισμένο  Αμερικανό ηθοποιό Γουίλεμ Νταφόε          

Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2026

Willem DAFOE, Η.Π.Α.

Ηθοποιός, Θεατρικός Δημιουργός

Είμαι ηθοποιός, γνωστός κυρίως ως ηθοποιός κινηματογράφου. Ωστόσο, οι ρίζες μου βρίσκονται βαθιά στο θέατρο. Από το 1977 έως το 2003 ήμουν μέλος του The Wooster Group, δημιουργώντας και ερμηνεύοντας πρωτότυπα έργα στο The Performing Garage της Νέας Υόρκης και περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο. Έχω επίσης συνεργαστεί με τους Richard Foreman, Robert Wilson και Romeo Castellucci. Τώρα, είμαι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Μπιενάλε Θεάτρου της Βενετίας. Αυτή η θέση, τα γεγονότα στον κόσμο και η επιθυμία μου να επιστρέψω στο θέατρο έχουν διαμορφώσει έντονα την πεποίθησή μου για τη μοναδική θετική δύναμη και σημασία του θεάτρου.

Στο ταπεινό μου ξεκίνημα στο The Wooster Group, έναν θίασο με έδρα τη Νέα Υόρκη, είχαμε συχνά πολύ μικρό κοινό σε ορισμένες από τις παραστάσεις μας. Συνήθως, ο κανόνας ήταν ότι αν οι ηθοποιοί ήταν περισσότεροι από το κοινό, μπορούσαμε να επιλέξουμε να ακυρώσουμε την παράσταση. Αλλά δεν το κάναμε ποτέ. Πολλά από τα μέλη του θιάσου δεν είχαν εκπαιδευτεί στο θέατρο, αλλά ήταν άνθρωποι διαφορετικών ειδικοτήτων που συναντήθηκαν για να κάνουν θέατρο, οπότε το «η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί» δεν ήταν πραγματικά το μάντρα μας, ωστόσο αισθανόμασταν υποχρέωση να τηρήσουμε το ραντεβού μας με το κοινό.

Συχνά επίσης κάναμε πρόβες κατά τη διάρκεια της μέρας και το βράδυ παρουσιάζαμε το υλικό ως έργο σε εξέλιξη. Μερικές φορές αφιερώναμε χρόνια ολόκληρα σε μια παράσταση, ενώ συντηρούμασταν οικονομικά κάνοντας περιοδείες με παλαιότερες παραστάσεις. Το να δουλεύω για χρόνια πάνω σε ένα έργο καταντούσε συχνά κουραστικό για μένα και έβρισκα τις πρόβες κάπως επίπονες, αλλά αυτές οι παραστάσεις των έργων σε εξέλιξη ήταν πάντα συναρπαστικές, ακόμα και αν το μικρό κοινό ήταν μια καταδικαστική ετυμηγορία για το μέγεθος του ενδιαφέροντος για αυτό που κάναμε. Αυτό με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι, ανεξάρτητα από το πόσο μικρό ήταν το κοινό, οι θεατές ως μάρτυρες έδιναν στο θέατρο νόημα και ζωή.

Όπως λένε και οι πινακίδες στις αίθουσες τυχερών παιχνιδιών: «ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΡΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ». Η εμπειρία που μοιραζόμαστε σε πραγματικό χρόνο μιας πράξης δημιουργίας, ακόμα κι αν έχει επενδυθεί μουσικά και σχεδιαστεί σκηνικά αλλά είναι πάντα διαφορετική, είναι οπωσδήποτε η προφανής δύναμη του θεάτρου. Από κοινωνικής και πολιτικής απόψεως, το θέατρο δεν ήταν ποτέ άλλοτε τόσο ζωτικής σημασίας για την κατανόηση του εαυτού μας και του κόσμου.

Ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» είναι οι νέες τεχνολογίες και τα κοινωνικά δίκτυα, που υπόσχονται σύνδεση, αλλά φαίνεται να έχουν κατακερματίσει και απομονώσει τους ανθρώπους. Χρησιμοποιώ τον υπολογιστή μου καθημερινά, αν και δεν διαθέτω προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα, έχω αναζητήσει τον εαυτό μου στο Google ως ηθοποιό και έχω συμβουλευτεί την τεχνητή νοημοσύνη για πληροφορίες. Αλλά θα πρέπει να είναι κανείς τυφλός αν δεν μπορεί να αναγνωρίσει ότι η ανθρώπινη επαφή κινδυνεύει να αντικατασταθεί από σχέσεις με συσκευές. Ενώ ορισμένες τεχνολογίες είναι πολύ χρήσιμες, το πρόβλημα του να μην γνωρίζουμε ποιος βρίσκεται στην άλλη άκρη του κύκλου επικοινωνίας είναι βαθύ και συμβάλλει σε μια κρίση αλήθειας και πραγματικότητας. Ενώ το διαδίκτυο μπορεί να εγείρει ερωτήματα, πολύ σπάνια συλλαμβάνει την αίσθηση του θαυμασμού που προκαλεί το θέατρο. Έναν θαυμασμό που βασίζεται στην προσοχή, την εμπλοκή και τη δημιουργία μιας αυθόρμητης κοινότητας μεταξύ αυτών που είναι παρόντες σε έναν κύκλο δράσης και αντίδρασης.

Ως ηθοποιός και θεατρικός δημιουργός, εξακολουθώ να πιστεύω στη δύναμη του θεάτρου. Σε έναν κόσμο που φαίνεται να γίνεται όλο και πιο διχαστικός, χειραγωγικός και βίαιος, η πρόκληση για εμάς τους ανθρώπους του θεάτρου είναι να αποφύγουμε να φθείρουμε το θέατρο σε μια αποκλειστικά εμπορική επιχείρηση αφιερωμένη στην ψυχαγωγία μέσω της απόσπασης της προσοχής ή σε έναν στεγνό θεματοφύλακα των παραδόσεων, αλλά μάλλον να καλλιεργήσουμε τη δύναμή του να συνδέει ανθρώπους, κοινότητες, πολιτισμούς και πάνω απ' όλα να αμφισβητεί το πού οδεύουμε…

Το σπουδαίο θέατρο αμφισβητεί τον τρόπο σκέψης μας και μας ενθαρρύνει να φανταστούμε όσα φιλοδοξούμε.

Είμαστε κοινωνικά όντα και βιολογικά προορισμένοι να αλληλοεπιδρούμε με τον κόσμο. Κάθε αισθητήριο όργανο είναι μια πύλη συνεύρεσης και μέσω αυτής της συνεύρεσης καταφέρνουμε να ορίσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια ποιοι είμαστε. Μέσω της αφήγησης, της αισθητικής, της γλώσσας, της κίνησης, της σκηνογραφίας, το θέατρο ως ολοκληρωμένη μορφή τέχνης μπορεί να μας κάνει να δούμε τι ήταν, τι είναι και τι θα μπορούσε να είναι ο κόσμος μας.

Βιογραφικό σημείωμα του Γουίλεμ Νταφόε

Ο Γουίλεμ Νταφόε, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Τμήματος Θεάτρου της Μπιενάλε της Βενετίας, ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του The Wooster Group. Με έδρα το The Performing Garage στη Νέα Υόρκη (1977-2004), ανέπτυξαν μια ξεχωριστή προσέγγιση στο θέατρο avant-garde.

Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τους Bob Wilson, Marina Abramovic, Richard Foreman και Romeo Castellucci. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, άρχισε να εργάζεται και στον κινηματογράφο και έκτοτε έχει κερδίσει διεθνή αναγνώριση για την ευρεία γκάμα του τόσο σε ανεξάρτητες όσο και κλασσικές παραγωγές.

Έχει λάβει τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ και το 2018 βραβεύτηκε με το Coppa Volpi Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.

Η αφοσίωσή του στο θέατρο συνεχίζει να διαμορφώνει το καλλιτεχνικό του όραμα και την ερμηνευτική του πρακτική.

Το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών τιμάει τον σπουδαίο Σερραίο μουσικοσυνθέτη Χρήστο Σταματίου, με την παράσταση
«Μια Παράξενη Σερενάτα» του Μηνά Βιντιάδη σε σκηνοθεσία Γιώργου Καρύδα.

Τετάρτη 04 & Πέμπτη 05 Μαρτίου | 21:15
Δημοτικό Θέατρο «Αστέρια» | Είσοδος Ελεύθερη

Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Αγγειοπλάστη & το προσωπικό της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών για τη φιλοξενία & την παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού.

Επιμέλεια υλικού: Ηρακλής Τζαρίδης

Ένα μικρό φωτογραφικό χρονολόγιο με κάποιες από τις σημαντικότερες στιγμές του Χρήστου Σταματίου.

Ο Χρήστος Σταματίου (1909–1998) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς των Σερρών & αφιέρωσε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του στην πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης.

Μεγάλωσε σε δύσκολες συνθήκες & από μικρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη αγάπη για τη μουσική. Ως υπότροφος του Δήμου Σερρών σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, αποφοιτώντας με άριστα & διακρίσεις.

Από το 1934 εργάστηκε στον «Ορφέα Σερρών » & διηύθυνε τη μικτή χορωδία του για 27 ολόκληρα χρόνια, οδηγώντας την σε σημαντικές διακρίσεις & πανελλήνια βραβεία.

Υπηρέτησε επίσης τη Φιλαρμονική του Δήμου Σερρών & δίδαξε σε γενιές μαθητών, συχνά χωρίς αμοιβή, συμβάλλοντας καθοριστικά στη μουσική παιδεία της πόλης.

Συνέθεσε έργα για χορωδία a cappella, μουσική για θέατρο & εναρμονίσεις δημοτικών τραγουδιών της περιοχής Σερρών, αφήνοντας σημαντική μουσική κληρονομιά.

Το έργο & η προσωπικότητά του χαρακτηρίστηκαν από σεμνότητα & αγάπη για τη μουσική & τον τόπο του.

Παρέμεινε ενεργός στη μουσική δημιουργία & διδασκαλία για σχεδόν 70 χρόνια, τιμήθηκε πολλές φορές για την προσφορά του & άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην πολιτιστική ιστορία των Σερρών.

Έφυγε από τη ζωή το 1998, αφήνοντας πίσω του ένα σπουδαίο έργο που συνεχίζει να εμπνέει.